Het zijn vreemde tijden voor iedereen. Enkele collega’s kropen in hun pen en schreven een gedicht om even bij stil te staan. Te beginnen met onze campusdichter Noor Intisar. <\/p>\n
“stay inside, keep to yourselves,
\nonly go outside if necessary.
\neven when you are not at risk, someone
\nclose to you might be.<\/p>\n
you have to adjust to these measures
\nuntil these difficult
\ntimes are over.”<\/p>\n
|| *some people live
\ntheir whole lives
\nin quarantine.||<\/p>\n
*even after
\nthe hard times
\nare over. <\/p>\n
Stilte rondom en toch,
\nhet hoofd nog nooit zo luid.
\nTerwijl de gedachten golven van links naar rechts
\ngaat het hart op en neer.
\nTe snel, dan weer te traag.
\nNooit volledig in de pas,
\nVan wat het vroeger was.
\nIk kijk naar buiten
\nEen spiegel van de allesomvattende stilte.
\nGeen auto\u2019s, geen mensen
\nen hun verhalen.
\nDeze spelen zich af verborgen achter gordijnen,
\nen achter maskers van wie we ooit waren.
\nHet afstand nemen als middel
\nOm weer dichter bij elkaar te komen.
\nDe toekomst als verhoopte uitkomst. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het zijn vreemde tijden voor iedereen. Enkele collega’s kropen in hun pen en schreven een gedicht om … <\/p>\n