{"id":1751,"date":"2026-06-16T20:38:40","date_gmt":"2026-06-16T20:38:40","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/?p=1751"},"modified":"2026-06-16T20:55:51","modified_gmt":"2026-06-16T20:55:51","slug":"breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/","title":{"rendered":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)"},"content":{"rendered":"\n

This letter exchange between Lissa from Belgium and Ajay from Suriname explores their shared concerns about poverty, inequality, and the future. Through personal reflections and data-driven insights, they discuss war, inflation, social silence, and structural barriers, while emphasizing awareness, dialogue, and collective responsibility as essential first steps toward addressing global poverty.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Brief 1<\/strong><\/p>\n\n\n\n

LISSA VAN NIEUWENHOVE <\/p>\n\n\n\n

Aan mijn Penvriend, Ajay<\/p>\n\n\n\n

Ik heb hoop voor deze wereld, meer dan ooit nu dat iedereen de hoop verloren is. Ik wil hoop hebben, zeggen dat het goedkomt. Oorlogen hier ver vandaan, komen dichterbij dan ooit. Misschien omdat ik geen kind meer ben en mij het aantrek wat er achtergelaten wordt op deze planeet. Zo trek ik het me aan hoeveel ik uitstoot, hoe vriendelijk ik tegen mijn medemens ben en hoe ik in deze wereld sta. Ik heb hoop voor de toekomst, niet voor de mijne, maar voor de generaties die volgen. Ik heb het gevoel dat niet iedereen altijd beseft dat we leven voor de kinderen van morgen. En als ik ooit een kind heb, zal het mijn doel zijn dat kind een toekomst te geven waarvan ik nu nog niet zeker ben of die bestaat. Dus ik heb hoop, maar ik ben bang voor die toekomst en ik denk dat we dat allemaal zijn.<\/p>\n\n\n\n

Met mijn vrienden praat ik nooit over de dingen die ik mij aantrek in deze wereld, omdat ik ze niet lastig wil vallen. Dat is fout, want eens ik hen uitleg waarom ik niet bewust kinderen op deze aardbol wil zetten. Snappen ze mijn punt wel, ze begrijpen dat ik in deze wereld niet wil dat een kind opgroeit. Ze kampen met dezelfde zorgen, maar we zwijgen erover. We zwijgen hier nogal over veel\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ik ging ook voor het eerst in een jaar naar de kerk. Dat doe ik altijd met Pasen. Ik doe het meer voor mijn grootvader die er een gemeenschap vond, dan voor mezelf. Ik weet dat hij het leuk vindt om me voor te stellen aan zijn vrienden. Er hing boven de deuren van de ingang een doek; Armoede is keuzes maken. Ik volgde de viering niet eens, ik bleef maar staren naar het doek. Armoede is keuzes maken. En dat is de waarheid, maar toch ook helemaal niet? Je moet keuzes maken omdat je geen keuzes hebt. Je moet keuzes eerder volgen dan dat je ze zelf maakt. En dan ben je toch gewoon je vrijheid kwijt. Je bent niet vrij meer, maar dat ben je toch nooit?<\/p>\n\n\n\n

Toen ik deze week door de straten van Brussel naar het huis van een vriendin liep, wist ik niet goed wat ik moest denken. Ik liep naar het station en ik stond er opeens bij stil dat mensen aan het station niet leefden in de wereld van het station. De mensen die er rond liepen, keken naar boven, deden alsof ze niet zagen hoe de wereld rondom hen eruit zag, hoe er mensen zaten te bedelen om geld of lagen te slapen in de hoek van een ruimte. Ze doen alsof die mensen niet bestaan. Ze leven gewoon door en staan niet stil bij wat er rond hen gebeurt. Ik wist toen dat dat het beeld was van armoede. Dat dat de mensen zijn die keuzes moeten maken, die gemaakt hebben of nooit een keuze hebben gehad. Dat zijn ze ook, maar als er over armoede wordt gepraat, worden er altijd zoveel mensen vergeten.<\/p>\n\n\n\n

Kinderen die op hun achttien jaar geen thuis meer krijgen, die uit de jeugdzorg worden gezet of niet meer welkom zijn bij hun ouders. Alleenstaande ouders, mensen met een klein pensioen die in stilte leven. In Belgi\u00eb heb je ook veel mensen die net niet in het plaatje passen. Die net genoeg verdienen om geen hulp te krijgen, maar eigenlijk zelden rondkomen met het loon dat ze verdienen. Armoede is zo een groot taboe, er wordt niet over gepraat omdat het iets is dat je niet mag delen. Over geld wordt niet gepraat en al zeker niet als je het niet hebt. Iedereen heeft zoveel te zeggen over geld, en toch moet je zwijgen als het dan niet gaat over aandelen en bankrekeningen. Er worden meer dan ooit programma\u2019s gemaakt over hoe je juist met geld moet omgaan, hoe mensen in armoede rond komen, en hoe je meer doet met minder. En toch heb ik nog nooit aan een tafel gezeten waar er open over armoede op tafel werd gepraat. Iedereen ontwijkt het steeds.<\/p>\n\n\n\n

Armoede is eenzaamheid, net daarom. Je staat er alleen voor omdat je het zwijgen wordt opgelegd.<\/p>\n\n\n\n

Ik vraag me altijd af wat de oplossing is? Hoe we iedereen kunnen helpen. Hoe we iedereen ervan bewust kunnen maken dat er over kan gepraat worden. Hoe de overheid kan helpen. Ik weet dat er veel mensen zijn die geen huis hebben. Jonge mensen, mensen die even oud zijn als wij. Die geen huis meer hebben en nu op zoek zijn naar een thuis. Die niet eens de kans kregen om verder te studeren omdat ze voor zichzelf moeten gaan zorgen op een veel te vroege leeftijd. Daar wordt nooit naar gekeken, die mensen worden ook vergeten.<\/p>\n\n\n\n

Armoede is zo\u2019n breed spectrum, en er zijn zoveel mensen die erin leven.<\/p>\n\n\n\n

En dan praat ik alleen nog maar over hier bij ons. Ik zie al situaties die schrijnend zijn op een paar kilometer van mijn huis, ik denk dat ik niet eens zo ver moet gaan. Dan ben ik me nog niet eens bewust van andere landen, hoe het daar gaat. Inflatie is toch iets dat overal in de wereld een grote rol speelt in het dagelijkse leven? Nu zeker met de oorlogen die we zien.<\/p>\n\n\n\n

Dus ik kan je nog geen oplossing geven, maar ik zal zelf het onderwerp op tafel gooien. Misschien voor de eerste keer in dit huis waar ik nu naar je schrijf. Ik gooi het op tafels overal waar ik kom. Ik verzamel meningen en verhalen tot ik er genoeg heb om je te kunnen vertellen wat mijn omgeving ervan denkt, hoe zij er naar kijken en welke oplossingen zij geschikt vinden. Voor nu is het iets, maar dan staan we nog niet verder.<\/p>\n\n\n\n

Mijn hoop voor de toekomst. Om een soort vrijheid te cre\u00ebren in de openheid naar de wereld toe. En daarmee wil ik niet zeggen dat we het moeten normaliseren, maar er over praten is de eerste stap naar hulp of het ondernemen van acties naar hogerop toe. Hoe meer mensen we er bewust van maken, hoe erg het is en kritisch, hoe sneller ze daarboven weten dat ze actie moeten ondernemen. We moeten geloven in een toekomst waarin we hebben gestreden tegen armoede op elke manier dat we kunnen, over heel de wereld.<\/p>\n\n\n\n

Misschien is het mijn na\u00efeve jeugdigheid, vertel het me of laat me tasten in het duister, maar ik heb hoop. Hoop op een toekomst waarin we grenzen verleggen en bouwen aan een wereld zonder armoede. Een bouw waarvan misschien de eerste stenen nog maar pas gelegd zijn en met deze brieven wil ik samen met jou dan er een laagje cement op leggen.<\/p>\n\n\n\n

Veel vragen en bedenkingen, hierna is het voor mij tijd voor realisaties en acties. Vertel me jouw verhaal, vertel me wat je denkt. We zoeken samen naar meer.<\/p>\n\n\n\n

Ajay, ik hoor je snel<\/p>\n\n\n\n

Ik kijk uit naar je antwoord. <\/p>\n\n\n\n

Heel veel vriendelijke groeten<\/p>\n\n\n\n

Je penvriend, Lissa<\/p>\n\n\n\n

Brief 2<\/strong><\/p>\n\n\n\n

AJAY GOPALRAI <\/p>\n\n\n\n

Aan mijn penvriendin, Lissa<\/p>\n\n\n\n

Hartelijk dank voor je mooie brief. We hebben het over SDG 1, geen armoede.<\/p>\n\n\n\n

Geen enkel land op aarde is volledig zonder armoede, zou ik denken. Natuurlijk verschilt de aanwezigheid van armoede per land in kwantitatief en kwalitatief opzicht. Of anders gezegd, de omvang en de manier waarop mensen last hebben van armoede, is nergens exact hetzelfde, maar de principes zijn vergelijkbaar (onvoldoende toegang tot middelen om in een degelijke levenskwaliteit te voorzien) en we gebruiken soortgelijke maten om het uit te drukken.<\/p>\n\n\n\n

Omdat ik kwantitatief ben ingesteld, zal ik ook naar data verwijzen in mijn brief. Volgens de IDB Survey of Living Conditions 20221<\/sup> leefde ongeveer 20% van de Surinaamse bevolking in monetaire armoede – dat is dus puur op basis van het nominale maandinkomen. Als we kijken naar multidimensionele armoede, dus (het gebrek aan) toegang tot voorzieningen en de kwaliteit van het leven van mensen, dan is het armoedecijfer veel hoger, boven de 50% dacht ik. Let wel, dit zijn cijfers van 2022. Je had het over inflatie, dat is inderdaad een uitdaging die wereldwijd speelt. In 2022 was de jaareinde inflatie2<\/sup> van Suriname 55%, in 2023 was het 33%, in 2024 10% en in 2025 11%. Daaruit concludeer ik dat het armoedecijfer vandaag wel hoger zal zijn dan in 2022. Voor dit jaar was de inflatieprognose rond de 10-12%, maar toen begon de hele energiecrisis vanwege de oorlog rond Iran. Dat is een externe gebeurtenis waar het lokale beleid geen invloed op heeft, maar die doorwerkt in en wordt opgeteld bij vrijwel alle aspecten van het dagelijks leven, waaronder transport, levensmiddelen, nutsvoorzieningen, etc.<\/p>\n\n\n\n

Ik heb \u2018t geluk dat ik met mijn vrienden en vanwege mijn werk juist veel over deze dingen kan praten, omdat het onderdeel is van mijn vakgebied en werkzaamheden om me hiermee bezig te houden. Daarnaast praat ik in mijn meest vertrouwde vriendenkringen juist het liefst over de zaken die mij het meest bezighouden, of die nou politiek correct zijn of niet, of het nou \u2018gangbaar\u2019 is om over die onderwerpen te praten of niet.<\/p>\n\n\n\n

Wat betreft mensen die aan de zijlijn staan, zag ik vanmorgen nog een artikel over \u2018zwervers in Paramaribo\u20193<\/sup>. Het is echt een stijgend fenomeen en de maatschappelijke discussie is nu actueel omdat een vrouw onlangs door eentje is aangevallen. Vaak zijn het mensen met een geschiedenis van middelengebruik in combinatie met mentale\/psychische uitdagingen. De minister geeft aan dat deze groep niet in de normale strafcellen thuishoort, maar in een instelling waar ze passende begeleiding kunnen krijgen – echter, die capaciteit is er momenteel niet. Wat dan de beoogde oplossing wordt, is niet aangegeven.<\/p>\n\n\n\n

1 https:\/\/documents1.worldbank.org\/curated\/en\/099072924110532735\/pdf\/P17949813b6ed60841be541bb7<\/u><\/a> e14302283.pdf<\/u><\/a><\/p>\n\n\n\n

2<\/sup> https:\/\/www.cbvs.sr\/?view=article&id=2547<\/u><\/a><\/p>\n\n\n\n

3<\/sup> https:\/\/keynews.sr\/minister-monorath-zwevers-mogen-niet-opgesloten-worden\/<\/u><\/a><\/p>\n\n\n\n

Natuurlijk wil ik het niet alleen hebben over deze groep mensen die zichtbaar aan de zijlijn staat. Een groot deel van de samenleving oogt \u2018normaal\u2019 maar moet achter de schermen puzzelen om de eindjes aan elkaar te knopen. Het zijn meestal de mensen die niet klagen die het zwaarder hebben dan de mensen die regelmatig aan de grote klok hangen hoe zwaar ze het hebben.<\/p>\n\n\n\n

Waarom dat zo is, weet ik niet, maar als jonge wetenschapper is dat mijn observatie.<\/p>\n\n\n\n

Structurele barri\u00e8res is ook een factor die ik wil bespreken. Omdat we in Suriname zoveel bevolkingsgroepen hebben met elk een eigen geschiedenis, is het belangrijk om daar ook rekening mee te houden bij het maken van beleid. Een indicator die ik zelf zeer nuttig vind, omdat het in mijn observatie in sterke mate voorspelt wat de kansen, levensstandaard en het welvaartsniveau van een individu zullen zijn, is hoeveel generaties geleden iemands voorouders naar \u2018de stad\u2019 zijn gekomen (voor de context: Suriname heeft 1 metropool waar twee derde van de bevolking woont, dat is dus Paramaribo zelf plus de omliggende districten die dichtbij genoeg liggen om dagelijks te forenzen – de rest van de bevolking woont verspreid door het land in<\/p>\n\n\n\n

niet-urbane setting). Waarom dat zo is, en hoe we het beleid beter kunnen finetunen op basis van dit gegeven, moet dieper onderzocht worden, maar in mijn ervaring voorspelt deze factor het sterkst wat iemands welvaartsniveau wordt van alle demografische variabelen waarmee ik heb gewerkt – dus de oplossing voor structurele barri\u00e8res en ongelijkheid in Suriname moet mijns inziens ook in die richting worden gezocht.<\/p>\n\n\n\n

Over Belgi\u00eb weet ik niet zoveel als Nederland, ik ben er enkele keren voor enkele dagen per keer geweest, toen ik nog veel te jong was om goede analyses te maken. In Nederland heb ik wel enkele jaren gewoond, maar ik denk niet dat het juist is om ervan uit te gaan dat Belgi\u00eb automatisch hetzelfde is in alle opzichten, puur en alleen omdat het buurlanden zijn, dus ik zal geen aannames doen. Ik hoor van jou hoe het daar is.<\/p>\n\n\n\n

Ik kijk uit naar je reactie, eigenlijk is twee brieven per persoon te weinig, maar het is een begin. Had meer willen schrijven, maar ben wegens drukte pas op de laatste dag begonnen.<\/p>\n\n\n\n

Met vriendelijke groet, Ajay<\/p>\n\n\n\n

Brief 3<\/strong><\/p>\n\n\n\n

LISSA VAN NIEUWENHOVE <\/p>\n\n\n\n

Aan mijn penvriend Ajay<\/p>\n\n\n\n

Bedankt voor je mooie brief! Het is nog maar mijn tweede brief naar jou en ik vind het nu al spijtig dat het de laatste is. Ik vond het mooi hoe ik me kon vinden in je mening, ook al bevinden we ons in andere situaties in heel andere landen.<\/p>\n\n\n\n

Je vergelijking met Nederland zet me aan het denken. Zit er zo\u2019n groot verschil tussen twee landen die ooit \u00e9\u00e9n waren en die tot op de dag van vandaag zo nauw verwant zijn? Ik deed wat opzoekingswerk. En ik was blijkbaar niet de enige die het zich ooit al had afgevraagd. Ik las een essay uit 2009, al heel lang geleden, maar ik haalde er toch wat interessante informatie uit. Het verschil in het percentage van mensen die in armoede leven, is niet zo groot. Belgi\u00eb heeft een net iets groter armoedecijfer en dat is tot op de dag van vandaag zo. Wat ik wel las, is dat er hier in Belgi\u00eb meer mensen op pensioen zijn die in armoede leven, dan in Nederland. Daar zijn verschillende redenen voor die uitgelegd staan in het essay<\/u><\/a> dat ik las. Het heeft te maken met minimumlonen. Mensen op pensioen, zeker mensen die van \u00e9\u00e9n pensioen leven, hebben het niet altijd makkelijk. Vaak wonen ze nog in een groot huis, of moeten ze hun plaats in een woonzorgcentrum betalen. Veel ouderen leven hier in stilte in armoede en net zoals bij de jongere generatie wordt daar zelden over gepraat. Informatie die ik vond uit 2019 geeft aan dat er nog niet veel veranderd is, de armoede in Belgi\u00eb blijft groter dan in Nederland. Dus Nederland loopt wel voor op ons. En dat doen ze blijkbaar al even. Toen zag ik een artikel van februari dat zei dat Belgi\u00eb het ongezien beter doet, het risico op armoede wordt kleiner. Armoede bevindt zich nog steeds vooral in onze hoofdstad Brussel en in het zuidelijke deel van het land. Het noordelijke deel, tegen de Nederlandse grens, doet het beter.<\/p>\n\n\n\n

Cijfers zijn niet mijn beste vrienden, dus veel zal ik er ook niet noemen. Maar toen ik je percentages las, moest ik toch wel even slikken. Is armoede dan iets waar in de samenleving net meer of minder over wordt gepraat? En hoe probeert jullie overheid daar iets aan te doen?<\/p>\n\n\n\n

De oorlog in Iran heeft jammer genoeg over de hele wereld invloed, net zoals de oorlog in Oekra\u00efne ook nog steeds een invloed heeft. Het is jammer dat rijke wereldleiders die oorlogen beginnen, invloed hebben op zo veel mensen die er nooit iets mee te maken hebben. Maar zo werkt de wereld zeker? Wereldleiders die het niet erg vinden om mensen nog meer onder water te duwen, zodat ze zelf blijven drijven.<\/p>\n\n\n\n

Sinds mijn laatste brief heb ik wel al een aantal keer het onderwerp op tafel gelegd. Ik zie vrienden die het verschil wel merken, die de inflatie elke dag voelen. De meeste van mijn vrienden werken nog niet, maar je voelt ook dat iedereen angst heeft voor de toekomst. Hoe we nu al weten dat het er niet beter op wordt. En dat wij de jeugd nu al moeten nadenken over onze toekomst, en hoe die in onze perceptie alleen maar duurder wordt.<\/p>\n\n\n\n

Basisproducten lijken soms al luxegoederen te worden.<\/p>\n\n\n\n

Je zei dat je in je werk er ook vaak mee in contact komt en erover moet praten. Mijn broer werkt met jongeren die in moeilijke situaties zitten. Ook al probeert hij dat niet te doen, hij brengt zijn werk wel mee naar huis. Het heeft een invloed op hem, heb jij dat ook? Als dat zo is, geloof ik wel echt dat erover praten al veel goed doet. En dat heb ik nu ook wel geleerd, dat als ik met iets zit, dat groter is dan mezelf, dat ik erover moet praten. Zo leer je nieuwe perspectieven en nieuwe idee\u00ebn, je komt in contact met verschillende mensen met<\/p>\n\n\n\n

verschillende verhalen. Zo leert iedereen bij en wordt het taboe om erover te praten beetje bij beetje verbroken.<\/p>\n\n\n\n

Ik las het artikel dat je in je brief had gezet over zwervers. En in Belgi\u00eb kampen we met exact dezelfde problemen. Er is geen plaats, ze worden opgesloten in gevangenissen waar ze niet horen te zitten en krijgen niet de begeleiding die ze nodig hebben. Er is geen geld, geen personeel en geen plaats om deze mensen te helpen, of wordt er gewoon geen moeite gedaan? En als ze geholpen worden is dat maar voor even, en al snel belanden ze terug op straat omdat er geen begeleiding is achteraf. Zo belanden ook veel jongeren in de armoede in de eerste plaats. Tot hun twintigste worden ze begeleid en daarna worden ze losgelaten in de wereld. Voor mensen die niet alleen kunnen wonen is er geen plaats en geen begeleiding en zo belanden hier veel mensen in armoede. Het probleem ligt bij het systeem, niet bij de mensen, maar dat is iets dat niet iedereen ziet.<\/p>\n\n\n\n

Ik vond je analyse en de berekeningen over wanneer mensen naar de stad zijn gekomen heel interessant, ik zou er graag meer over weten. Hoe verschilt het leven in de stad en het leven daarbuiten? Hier is alles aan het verstedelijken en worden we meer en meer een grote industri\u00eble stad. Gebeurd dat bij jullie ook in die omliggende districten? Graag hoor ik er meer over.<\/p>\n\n\n\n

Zelf ben ik ook pas laat aan deze brief begonnen, en vind het spijtig dat dit al op een einde loopt. Ik kijk uit naar jouw (tot nu toe) laatste brief. En hoop snel iets terug te horen.<\/p>\n\n\n\n

Ajay, heel veel groetjes uit Belgi\u00eb<\/p>\n\n\n\n

waar de lente overspoeld wordt door heel veel regen, en waar iedereen uitkijkt naar de zomer. Ook al klaagt iedereen dan dat het hier te warm is<\/p>\n\n\n\n

Tot snel!<\/p>\n\n\n\n

Je penvriend, Lissa<\/p>\n\n\n\n

Brief 4<\/strong><\/p>\n\n\n\n

AJAY GOPALRAI <\/p>\n\n\n\n

Aan mijn penvriendin, Lissa<\/p>\n\n\n\n

Dit is de tweede en ook vanuit mijn kant de laatste brief in onze correspondentie. We hebben het nog steeds over SDG 1, geen armoede.<\/p>\n\n\n\n

Hoewel deze brief een beetje later vanuit mijn kant is verstuurd, kan ik nu wel de meest recente ontwikkelingen omtrent de Iran-oorlog en de effecten daarvan op de olieprijs meenemen.<\/p>\n\n\n\n

Ook heb je enkele interessante vragen gesteld, waar ik graag op wil ingaan. Daarnaast weet ik nu iets meer over de verschillen tussen Nederland en Belgi\u00eb op dit gebied, bedankt voor het opzoeken en uiteenzetten daarvan. Armoede onder senioren in Belgi\u00eb is inderdaad zorgwekkend, blijkt uit de cijfers. Gericht beleid voor die doelgroep is dus belangrijk. Wellicht kun jij vanuit jouw rol een bijdrage leveren aan de lobby daarvoor.<\/p>\n\n\n\n

Om in te gaan op je eerste vraag: in de samenleving, in nieuwsartikelen, interviews en door beleidsmakers wordt er vrij regelmatig gesproken over dit onderwerp, armoede en koopkracht. Voor vele beroepsgroepen (zoals leerkrachten, verplegend personeel, maar ook eerste hulpdiensten) is dit momenteel de grootste uitdaging. Vanwege de structureel lage lonen in deze belangrijke beroepsgroepen is het al jaren zo dat velen vertrekken naar een ander land of een andere sector binnen Suriname, zoals de callcenters, die voornamelijk de Nederlandse markt bedienen. Uit een recent artikel<\/u><\/a> van vijf dagen geleden blijkt dat er nu 7000 personen werkzaam zijn in deze sector. Dat is een behoorlijk aantal, vooral als we het vergelijken met enkele andere grote sectoren, zoals de ongeveer 12.000 onderwijzers die er zijn, verspreid over alle niveaus, of de 2600 politieagenten.<\/p>\n\n\n\n

Echter, zelfs de callcenters, die in vele gevallen net iets meer betalen dan de andere sectoren, bieden geen vetpot. Met een startsalaris van tussen de 2 en 4 euro per uur zitten ze wel enigszins boven het Surinaamse minimumloon (van 1,20 euro per uur), maar ver onder het minimumloon van Nederland (binnenkort 15 euro per uur), waardoor ze de werkgevers aanzienlijke kosten besparen, omdat zij Nederlandssprekend personeel krijgen voor een veel lagere prijs dan personeel in Nederland zelf.<\/p>\n\n\n\n

Tegenwoordig horen we geluiden dat VWO-geslaagden in grotere mate in de callcenters gaan werken dan een vervolgstudie op HBO of WO-niveau oppakken. Dit is mogelijk de verklaring waarom het aantal studenten op deze instellingen structureel lager is dan voor 2020. Op korte termijn levert dat significant meer inkomsten op voor het individu en hun huishouden, maar op lange termijn betekent dit dat we nog minder hoger kader zullen hebben voor specialistische rollen buiten de klantcontactbranche.<\/p>\n\n\n\n

Op de onderwijs- en beroepenbeurs leek het ook alsof de stands van de bedrijven meer bezoekers trokken dan de onderwijsinstellingen.<\/p>\n\n\n\n

Ook in de informele goudsector werken veel mensen. Het is moeilijk om een eenduidig aantal te vinden, maar een schatting<\/u><\/a> van drie jaar geleden noemt een getal van 70.000. Dit kan nu meer zijn, gezien de stijging van de goudprijs in de afgelopen jaren.<\/p>\n\n\n\n

Wat de overheid probeert te doen aan armoede en lage lonen binnen eerdergenoemde vitale sectoren, wordt het meest beperkt door het gebrek aan middelen op de begroting. Voor dit jaar wordt er een begrotingstekort van 5,1% van het BBP verwacht en de meeste ministeries en instanties krijgen al minder middelen dan ze hebben aangevraagd\/nodig hebben. Dus ruimte om de lonen van medewerkers in vitale sectoren op grote schaal te verhogen, is er nauwelijks, hoewel het belang daarvan wel door beleidsmakers wordt erkend. Hoe we hieruit komen, weet ik niet. Iedereen staart zich blind op de extra inkomsten die vanaf 2028 uit de offshore- olie en gassector zullen komen. Die zullen inderdaad tot bijna een verdubbeling van de overheidsinkomsten leiden, maar hoe we het land duurzaam zonder minerale inkomsten zouden draaien, weet niemand. Of we duurzaam verder kunnen nadat alle extra middelen uit olie en gas zijn verbruikt, ook het deel dat opzij zal worden gezet voor eventuele krimpjaren, is wellicht het grootste vraagstuk voor Suriname van de komende decennia.<\/p>\n\n\n\n

Trouwens, op dit moment wordt het bestand van mensen die koopkrachtversterking moeten ontvangen van het ministerie van Sociale Zaken, juist opgeschoond, omdat er ten onrechte velen in zaten die eigenlijk niet tot de doelgroep behoren.<\/p>\n\n\n\n

Wat betreft factoren die buiten de nationale invloedssfeer liggen, zag ik vanmorgen (15 juni) het nieuws dat een akkoord tussen de VS en Iran nu wel erg dichtbij is. Natuurlijk is dat slechts een claim\/verwachting, maar de markt heeft dit al ingeprijsd in de olieprijs, die nu gedaald is naar 80 USD per vat. Op korte termijn is dat voordelig, want dat betekent lagere kosten voor brandstof, transport en ge\u00efmporteerde goederen, maar op de lange termijn betekent het dat de staat iets minder zal verdienen aan offshore olie dan als de prijs jarenlang rond of boven de 100 USD was gebleven.<\/p>\n\n\n\n

Hoe dan ook wordt dit een mooie kans, wellicht de laatste, om via minerale inkomsten nou eindelijk eens duurzame sectoren op te zetten die niet zo afhankelijk zijn van de wereldmarktprijs.<\/p>\n\n\n\n

Wat betreft het verschil tussen het leven in de stad en daarbuiten: in de stad heb je voor alles geld nodig, ruimte is beperkt en alles wat minder prettig is aan de mensheid vind je in geconcentreerde vorm in urbane omgevingen. Daarbuiten is er meer ruimte voor de andere aspecten van het leven.<\/p>\n\n\n\n

In Suriname onderscheiden we trouwens drie categorie\u00ebn omgevingen: urbaan, niet-urbane kustvlakte en binnenland. Ik zou zeggen dat de verschillen tussen de leefwijze en leefomgeving in het binnenland en de kustvlakte fundamenteler zijn dan de verschillen tussen de urbane en niet-urbane kustvlakte.<\/p>\n\n\n\n

Helaas zien veel mensen zich genoodzaakt om vanwege geringe werkgelegenheid en onderwijskansen in de overige delen van het land, naar de stad te trekken, waar ze vaak onder minder gunstige woonomstandigheden moeten leven dan in het gebied waar ze zijn opgegroeid. Hierdoor groeit de metropool (Paramaribo en omliggende districten waar veel mensen wonen die dagelijks naar Paramaribo forenzen) gestaag.<\/p>\n\n\n\n

We zien wel enkele pogingen<\/u><\/a> om de werkgelegenheid landelijk te bevorderen. Zulke initiatieven juich ik toe en ik hoop dat er meer van komen.<\/p>\n\n\n\n

Nou, dit is voorlopig het einde van onze correspondentie. Het was prettig en leerrijk voor ons en ik hoop dat het ook voor de overige lezers interessant zal zijn.<\/p>\n\n\n\n

Hier zitten we midden in de regentijd (in plaats van zomer en winter hebben we regentijd en droge tijd), dus we letten op bij het betreden van onverharde wegen dat we niet vastzitten en bij het lopen dat we niet uitglijden.<\/p>\n\n\n\n

Groetjes uit Suriname, Ajay<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

This letter exchange between Lissa from Belgium and Ajay from Suriname explores their shared concerns about poverty, … <\/p>\n

“Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":1752,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[68,337],"tags":[332],"coauthors":[339,338],"class_list":["post-1751","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-belgium","category-suriname","tag-nopoverty"],"acf":[],"yoast_head":"\nBreaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"noindex, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_GB\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"This letter exchange between Lissa from Belgium and Ajay from Suriname explores their shared concerns about poverty, … "Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)"\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"USOS\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2026-06-16T20:38:40+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2026-06-16T20:55:51+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1920\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1080\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Lissa Van Nieuwenhove, Ajay Gopalrai\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Written by\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Lissa Van Nieuwenhove, Ajay Gopalrai\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Estimated reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"19 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Janus Verrelst\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/192308f8e3ab12149823087b9038ea6e\"},\"headline\":\"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)\",\"datePublished\":\"2026-06-16T20:38:40+00:00\",\"dateModified\":\"2026-06-16T20:55:51+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/\"},\"wordCount\":4119,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/blog-2.png\",\"keywords\":[\"NoPoverty\"],\"articleSection\":[\"Belgium\",\"Suriname\"],\"inLanguage\":\"en-GB\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/\",\"name\":\"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/blog-2.png\",\"datePublished\":\"2026-06-16T20:38:40+00:00\",\"dateModified\":\"2026-06-16T20:55:51+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-GB\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-GB\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/blog-2.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/blog-2.png\",\"width\":1920,\"height\":1080},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/\",\"name\":\"USOS\",\"description\":\"Global Pen Friends\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-GB\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#organization\",\"name\":\"USOS\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-GB\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2021\\\/09\\\/cropped-usos-en-white.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2021\\\/09\\\/cropped-usos-en-white.png\",\"width\":725,\"height\":250,\"caption\":\"USOS \"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"}},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/192308f8e3ab12149823087b9038ea6e\",\"name\":\"Janus Verrelst\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blog.uantwerpen.be\\\/global-pen-friends\\\/author\\\/janus-verrelst\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS","robots":{"index":"noindex","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"og_locale":"en_GB","og_type":"article","og_title":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS","og_description":"This letter exchange between Lissa from Belgium and Ajay from Suriname explores their shared concerns about poverty, … \"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)\"","og_url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/","og_site_name":"USOS","article_published_time":"2026-06-16T20:38:40+00:00","article_modified_time":"2026-06-16T20:55:51+00:00","og_image":[{"width":1920,"height":1080,"url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","type":"image\/png"}],"author":"Lissa Van Nieuwenhove, Ajay Gopalrai","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Written by":"Lissa Van Nieuwenhove, Ajay Gopalrai","Estimated reading time":"19 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/"},"author":{"name":"Janus Verrelst","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#\/schema\/person\/192308f8e3ab12149823087b9038ea6e"},"headline":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)","datePublished":"2026-06-16T20:38:40+00:00","dateModified":"2026-06-16T20:55:51+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/"},"wordCount":4119,"publisher":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","keywords":["NoPoverty"],"articleSection":["Belgium","Suriname"],"inLanguage":"en-GB"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/","name":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1) - USOS","isPartOf":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","datePublished":"2026-06-16T20:38:40+00:00","dateModified":"2026-06-16T20:55:51+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-GB","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-GB","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#primaryimage","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","contentUrl":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","width":1920,"height":1080},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/breaking-the-silence-a-cross-border-dialogue-on-poverty-and-hope-sdg-1\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Breaking the Silence: A Cross-Border Dialogue on Poverty and Hope (SDG 1)"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#website","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/","name":"USOS","description":"Global Pen Friends","publisher":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-GB"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#organization","name":"USOS","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-GB","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/cropped-usos-en-white.png","contentUrl":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/cropped-usos-en-white.png","width":725,"height":250,"caption":"USOS "},"image":{"@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/#\/schema\/person\/192308f8e3ab12149823087b9038ea6e","name":"Janus Verrelst","url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/author\/janus-verrelst\/"}]}},"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/blog-2.png","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1751","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1751"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1751\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1755,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1751\/revisions\/1755"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1752"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1751"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1751"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.uantwerpen.be\/global-pen-friends\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=1751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}