1948-2021
Studies
Guido De Brabander werd op 13 september 1948 in Brugge geboren als oudste van zeven kinderen. Na zijn humaniora aan het Sint-Leocollege studeerde hij Toegepaste Economische Wetenschappen aan de UFSIA in Antwerpen en promoveerde er in 1979 tot doctor in de TEW met een profschrift getiteld De regionaal-industriële specialisatie en haar effect op ruimtelijke verschillen in economische groei in België van 1946 tot 1970.
Lesgever UFSIA
Hij doceerde in UFSIA onder meer de vakken economische geografie en geschiedenis van de economische leerstelsels.
Studenten hadden bij hem een belangrijke plaats. Wie potentieel hadden, moesten kunnen groeien, ook als die niet uit een geprivilegieerd milieu kwamen.
Zijn lessen waren inspirerend, verre van saai en je wist al gauw dat je beter niet te laat kwam en dat het in geen geval een goed idee was om op de allerlaatste rijen te gaan zitten. Toch niet als je ongezien wenste te blijven … Als thesisstudent(e) was je beter niet allergisch voor een rode balpen. Hij zette graag de puntjes op de i en daagde je uit om dat tandje bij te steken onder het motto: ’moeilijk gaat ook’.
Decaan
Als decaan van de grootste TEW-faculteit van Vlaanderen met bij-campus in Kortrijk tussen 1992 en 1997 wordt hij door zijn naaste medewerkster omschreven als zeer gedreven, met een hart voor de faculteit en haar studenten. Zijn directe stijl en zin voor humor brachten geregeld leven op het decanaat. Hij leek daar soms wel te kamperen, maar was alleszins elke ochtend als eerste present, activeerde het koffieapparaat in het koffielokaal – koffie was onmisbaar – en maakte daarbij een praatje met de mensen van de schoonmaak.
Ook de verstandhouding met de administratie was goed. Zo trok hij met de volledige administratieve ploeg een dag naar Brugge om hen als trotse Bruggeling de minder toeristische plekjes van zijn geboortestad te leren kennen. Als het ware de voorloper van de teambuildingactiviteiten die later gangbaar zouden worden in de faculteiten.
Guido was begaan met zijn medemens. Ter illustratie hiervan: toen hij bij het beëindigen van zijn decanaat naar een ander lokaal verhuisde, liep de jobstudente die hem hierbij zou helpen er maar bleekjes bij vanwege de ramadan die toen bezig was. Uit bezorgdheid heeft hij toen maar zelf zijn zware dozen verhuisd.
Guido was ook nauw betrokken bij studentenactiviteiten voor goede doelen. Elke aanwezige zal zich zijn toespraak als kerstman over het voortplantingsgedrag van zeepaardjes nog herinneren, en zijn optreden met de nodige humor en bravoure bij de kerstveilingen in de Agora. Als veilingbezoeker moest je opletten om geen onverwachte beweging te maken want dan had je prijs. Menig bezoeker is toen met een onbedoelde trofee huiswaarts getrokken.
Samenwerking
Guido had door heel zijn academische carrière iets visionairs: hij anticipeerde op nieuwe ontwikkelingen. Een mooi voorbeeld hiervan is de samenwerking tussen transporteconomen en geografen die mede onder zijn impuls tot stand kwam en resulteerde in het Departement Transport en Ruimtelijke Economie (TPR).
Onder zijn impuls werd bij de ontbinding van het Koninklijk Aardrijkskundig Genootschap van Antwerpen de volledige bibliotheek van KAGA ondergebracht en gecatalogiseerd bij de bibliotheek van de Universiteit Antwerpen.
Interesses
Zijn interessegebied was heel divers: de geschiedenis van Antwerpen en zijn cartografie leidde tot een waardevolle publicatie: Na-kaarten Over Antwerpen. Nadien gooide hij zich op economie en toerisme tot grote verbazing van wie wist dat hij behalve in het Brugse of Antwerpse stadsgewest nooit elders geweest was op die ene (sigaretloze!) reis met collega’s naar Wenen.
Initiatieven
Een van zijn vele grootse verwezenlijkingen was de oprichting van de opleiding Cultuurmanagement. Dat bleek echt zijn ding te zijn, waar werk en hobby onmogelijk te scheiden waren. Hij was toen immers lid van de Raad van Bestuur van de KNS en het Toneelhuis, en was voorzitter van de Raad van Bestuur van ’Kunst in Huis’. Privé las hij romans, was een jazzliefhebber en verzamelde hij kunst.
Zijn eigen ontplooiing en positieve ervaringen wou hij vertalen in initiatieven en structuren ten behoeve van een groot publiek.
Ook buiten de cultuur kwam dit engagement terug via bv. zijn functie als voorzitter van het strategisch comité bij Syntra-West waar hij aandacht had voor de rol van de ondernemers die in een regio welvaart creëren ten bate van de hele economie.
Hij was iemand die niet alleen zelfstandig denkt, maar die volgens zijn ideeën vooral wou handelen, beïnvloeden en realiseren.
Emeritus
Na zijn emeritaat in 2011 ging hij naar de Kunstacademie Maldegem waar hij schilderde. Hij was er zeer geliefd en ze hebben daar nu een Kunstbibliotheek De Guido, die naar hem vernoemd is omdat hij zijn prachtige kunstboekencollectie aan hen schonk.
Wij onthouden zijn permanente betrachting om van collega’s een groep te maken waarbinnen ook iets als vriendschap kan ontstaan. Zo stond hij aan de wieg van de IGG (intergenerationele gespreksgroep), die nog steeds driemaandelijks in de universiteitsclub samenkomt en waar naast de vele onderwerpen die aan bod komen er telkens ook met stip even wordt stilgestaan bij de grote mijnheer die Guido was, waarbij ’een woord een woord en een deal een deal’ was.
Emeritus Guido. De Brabander overleed te Antwerpen op 25 december 2021.
em. prof. dr. Carl Reyns, FBE, UAntwerpen,
m.m.v. Anne Arekens, Chris Braecke, Katrien Dickele, Hilde Meersman, Eddy Van de Voorde en Ann Verhetsel
25 augustus 2025