Mijn naam Lisan Broekhuis en ik ben sinds 1 november 2020 aangesteld als FWO-aspirant. Ik kom uit Nederland, maar heb mijn volledige studie aan Universiteit Antwerpen gevolgd. Tijdens mijn bachelor- en masterscriptie heb ik mijn passie voor onderzoek naar meertaligheid ontdekt en ik ben dan ook blij dat ik mij hier tijdens mijn doctoraat, met prof. dr. Dominiek Sandra als promotor, verder in mag verdiepen. <\/p>\n\n\n\n
In mijn doctoraatsonderzoek worden meertaligen (Nederlandstaligen met kennis van het Engels en Frans) getest op twee soorten woorden: cognaten en interlinguale homografen. Cognaten zijn woorden die in twee talen bestaan en dezelfde betekenis hebben, zoals het Nederlands-Engelse \u201cwater\u201d en het Engels-Franse \u201canimal\u201d. Interlinguale homografen zijn woorden die ook in twee talen bestaan, maar met verschillende betekenissen, zoals de Nederlands-Engelse interlinguale homograaf \u201cfee\u201d en het Engels-Franse \u201cpain\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Meertalige participanten moeten in Engelstalige reactietijdexperimenten telkens voor een letterreeks bepalen of het een bestaand Engels woord is of niet. Eerder onderzoek, zo ook mijn masterscriptie, heeft aangetoond dat meertaligen in dit soort experimenten sneller een Nederlands-Engels cognaat (\u201cwater\u201d) als Engels woord herkennen dan een woord dat alleen in het Engels bestaat (bv. \u201cmovie\u201d). Voor interlinguale homografen is precies het tegenovergestelde gevonden: meertaligen reageren trager op het Nederlands-Engelse \u201cfee\u201d dan op het puur Engelse \u201cmud\u201d; mogelijk veroorzaken de twee betekenissen van \u201cfee\u201d verwarring. De verschillen in reactietijden voor woorden die in \u00e9\u00e9n taal voorkomen en woorden die in twee talen voorkomen, suggereren dat de talen die een meertalige kent tegelijkertijd geactiveerd zijn. Kortom: als je in het Engels leest, kan je niet het Nederlands en het Frans even \u201cuitschakelen\u201d om je op het Engels te focussen.<\/p>\n\n\n\n
Of toch wel? Alle studies over cognaten en\/of interlinguale homografen die tot op heden zijn uitgevoerd, vertonen tenminste \u00e9\u00e9n van de volgende twee problemen: 1) ze presenteren woorden die in de moedertaal bestaan, maar mogelijk verwerken meertaligen hun moedertaal op een heel andere manier dan andere talen; 2) ze presenteren de woorden in isolatie, terwijl we in het dagelijks leven meestal woorden in zinnen lezen. <\/p>\n\n\n\n
Mijn onderzoek vermijdt deze problemen door gebruik te maken van Engels-Franse cognaten en interlinguale homografen, dus woorden die ni\u00e9t in de moedertaal bestaan, en door deze niet alleen in isolatie te presenteren, maar ook in zinnen. Op deze manier krijgen we meer inzicht in wat er gebeurt wanneer meertaligen een tekst in \u00e9\u00e9n taal lezen: blijft hun kennis van alle talen geactiveerd, of kunnen ze toch talen \u201cuitschakelen\u201d? <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In mijn doctoraatsonderzoek worden Nederlandstaligen met kennis van het Engels en Frans getest op de activatie van hun talenkennis bij het lezen in \u00e9\u00e9n taal.<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":804,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"coauthors":[58],"class_list":["post-799","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-taal-letterkunde"],"acf":[],"yoast_head":"\n